Հայկական առածներ և ասացվածքներ, հայկական ժողովրդական կենդանի խոսակցական բանաձևային ասույթներ են՝ բաղկացած որոշակի թեմա և իմաստ արտահայտող բառերից։
Դրանք ժողովրդի դարավոր կենսափորձից բխող սեղմ ու պատկերավոր, իմաստալից ընդհանրացումներ են սոցիալական կյանքի, բարքերի, կենցաղի վերաբերյալ։
Առածը այլաբանական ստեղծագործություն է, որի բուն իմաստն արտահայտվում է անուղղակի, միջնորդավորված, մինչդեռ ասացվածքն իրականությունն արտահայտում է ուղղակի։
Գիտե՞ք արդյոք հայտնի ասացվածքները
Մարդ կա՝ մարդ է, մարդ կա՝ ․․․։
Ձու ածող հավը ․․․ կլինի։
Ճիշտ խոսողի գլուխը ․․․ է։
Գիտունի հետ քար քաշիր, անգետի հետ ․․․ մի կեր։
Անխելքի ․․․ հոր մի մտիր։
Ներսից՝ խնամի, դրսից՝ ․․․։
Ծառի տակ պառկելով՝ բերանդ ․․․ չի ընկնի։
Ծույլի համար շաբաթվա բոլոր օրերը ․․․ են։
Սատկած էշ է ման գալիս, որ ․․․ քաշի։
Շնից ․․․ չի ծնվի։
